هیپرکلرومیا

کلرید، سدیم و بی کربنات، همگی ترکیبات الکترولیتی هستند که در مایعات بدن حل می شوند. مقدار مناسب این الکترولیت ها در بدن ضروری بوده و تغییر آن ها می تواند باعث کم آبی شود. هیپرکلرومیا یکی از این اختلالات است که در آن، میزان کلرید در خون فرد بیش از حد طبیعی است. برخی افراد مانند افرادی که شیمی درمانی انجام می دهند، در معرض خطر زیادی برای هیپرکلرومیا قرار دارند. از طرف دیگر، از آنجایی که کلیه ها سطح الکترولیت ها را تنظیم می کنند، مشکلات الکترولیتی می توانند نشانه ای از وجود مشکلات کلیوی باشند.

کلر در حفظ تعادل مایعات و همچنین متابولیزه کردن مواد غذایی توسط آنزیم های گوارشی به بدن کمک می کند. تغییرات در سطوح کلر باعث اختلال در این اعمال می شود. هیپرکلرومیا در دراز مدت می تواند سبب فشار خون بالا، ضعف عضلانی، اسپاسم، ضربان قلب نامنظم و .. شود که شدت آن بسته به میزان کلر متفاوت است.

هیپرکلرومیا در نوزادان تازه متولد شده نیز مشاهده می شود که طبیعی بوده و نیاز به پیگیری ندارد. در بزرگسالان این مشکل از طریق انجام یک آزمایش خون ساده تشخیص داده می شود. بسته به علت بیماری، درمان های متفاوتی برای رفع این مشکل به کار می رود. رعایت رژیم غذایی مناسب طبق دستور پزشک، نوشیدن مایعات کافی و پرهیز از زیاده روی در مصرف نمک، نیز می توانند به رفع این مشکل کمک کنند.

Hyperchloremia

منبع:

Elaine K. Luo, MD. ” All you need to know about hyperchloremia” Medical News Today. MediLexicon, Intl 24 October 2017.

فهرست