نکاتی در مورد هیپوپروتئینمی

پروتئین ها در همه قسمت های بدن یافت شده و برای عملکرد همه بخش های بدن انسان ضروری هستند. بدن نمی تواند پروتئین ها را مانند چربی به صورت طولانی مدت ذخیره کند، بنابراین، برای تأمین نیازهای بدن، پروتئین باید به صورت روزانه مصرف شود. هیپوپروتئینمی زمانی اتفاق می افتد که میزان پروتئین در خون فرد بسیار کم است. این وضعیت معمولاً به دلیل وجود یک مشکل خاص در فرآیند جذب یا هضم پروتئین یا به دلیل رژیم غذایی نامناسب رخ می دهد.

استفاده ناکافی از منابع متنوع پروتئینی، خانم های باردار که برای رشد جنینشان به پروتئین بیشتری نیاز دارند، مشکلات کبدی، کلیوی، بیماری سلیاک، بیماری التهابی روده یاIBD ، و … می توانند منجر به هیپوپروتئینمی شود.

علائم این بیماری در افراد مختلف و بسته به علت اصلی آن متفاوت است. احساس خستگی یا ضعف، داشتن عفونت ویروسی یا باکتریایی مکرر، ریزش مو، ناخن های شکننده و پوست خشک، تغییرات خلقی و افزایش تحریک پذیری از جمله نشانه هایی هستند که می توانند بروز هیپوپروتئینمی را نشان دهند. این علائم همچنین می تواند نشانه ای از سایر مشکلات پزشکی مانند کم خونی فقر آهن یا یک مشکل سیستم ایمنی بدن باشند. بنابراین، شناسایی بیماری باید از طریق معاینات و آزمایش های پزشکی تحت نظر پزشک متخصص انجام شود.

بسته به علت بیماری، درمان های متفاوتی انجام می شود. به عنوان مثال، افراد مبتلا به بیماری سلیاک باید از رژیم غذایی بدون گلوتن استفاده کنند تا جذب مواد مغذی، از جمله پروتئین، در روده کوچک آن ها به درستی انجام شود. مقدار پروتئین روزانه در شرایط مختلف و در افراد مختلف متفاوت است اما به صورت معمول، ۰٫۸ گرم پروتئین به ازای هر یک کیلوگرم وزن، می تواند نیازهای روزانه بدن را برآورده کند. برای تأمین این میزان پروتئین، باید حداقل ۱۰ درصد از کالری دریافتی روزانه از طریق مصرف منابع پروتئینی وارد بدن شود.

معمولاً توصیه می شود پروتئین مورد نیاز بدن از منابع متعدد دریافت شود. میوه ها، سبزیجات، آجیل و حبوبات از جمله منابع مفید حاوی پروتئین هستند که با داشتن مواد آنتی اکسیدانی، خاصیت ضد سرطانی هم دارند.

fruit

منبع:

Jennifer Berry. ” What you need to know about hypoproteinemia” Medical News Today. MediLexicon, Intl 15 Novembe.

فهرست